AgiwnAnargyurwnIatroi2018.jpg

Την Τετάρτη 31 Ιανουαρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων Βεροίας επί τη εορτή των Αγίων Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου που είναι οι προστάτες των Ιατρών και Οδοντιάτρων του Νομού Ημαθίας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ομίλησε η Καθηγήτρια Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ κ. Βασιλική Κώστα, η οποία ανέπτυξε το θέμα «ἰητρός ἀνήρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων».

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

  «Φωστρες κλάμπουσι δύο, τάς τν θαυμάτων λαμπηδόνας, κρή­νης κ μις φωτοφόρου, τος σθε­νοσιν παρυόμενοι», ψάλλει κκλησία μας σήμερα πρός τι­μήν τν δύο ορταζομένων γίων ναργύρων, το γίου Κύρου καί το γίου ωάννου.

Καί ψάλλει δικαιολογημένα γιατί καί ο δύο γιοι κτινοβολον ς φωστρες στήν κκλησία καί στόν κόσμο καί  τό φς τν θαυ­μάτων τους καί τό φς το μαρ­τυρίου τους.

Εναι δύο φωστρες, εναι δύο ο ορταζόμενοι γιοι νάργυροι, πως ψάλ­λει καί ερός μνογρά­φος, λλά τό φς πού κπέμπουν, τό φς πού κτινοβολον, προέρ­χεται πό μία πηγή, προέρχεται πό τόν Χρι­στό, ποος εναι πηγή το εννάου καί ληθινο φωτός.

λαβαν ο γιοι, γιος Κύρος καί γιος ωάννης, τό φς το Χριστο μέ τό γιο βάπτισμα στήν ψυχή τους καί αξησαν ατό τό φς μέ τόν γώνα καί τήν προσπά­θειά τους· τό αξησαν μέ τά καλά τους ργα· τό αξησαν μέ τίς δωρεάν θεραπεες τν σθε­νν πού προ­σέ­τρεχαν σέ ατούς, κάνοντας μέ τόν τρόπο ατό πρά­ξη στή ζωή τους τήν ντο­λή το Κυρίου: «οτω λαμψά­τω τό φς μν μπροσθεν τν νθρώ­πων, πως δωσιν μν τά καλά ργα καί δοξάσωσιν τόν πατέρα μν τόν ν τος ορανος».

Καί πράγματι, δελφοί μου, τά ργα τους καί τά θαύματά τους ταν φς πού φώτιζε τούς νθρώ­πους. Καί τί σημαίνει φώτιζε τούς νθρώπους; Σημαίνει τι τούς δειχνε τόν Χριστό, ποος εναι τό φς το κόσμου, « φωτίζει πάντα νθρωπον ρχόμενον ες τόν κόσμον».

Γιατί ο δύο γιοι δέν καναν τά καλά τους ργα, δέν θεράπευαν τούς νθρώπους γιά νά ποκομί­σουν ο διοι τόν παινο καί τόν θαυμασμό τν νθρώπων, γιά νά πολαύσουν τήν εγνωμο­σύνη καί τή δόξα πού συχνά προσφέ­ρουν ο νθρωποι σέ σους τούς εεργετον.

Ο γιοι νάργυροι γνώριζαν τι σα καναν τά καναν μέ τή χάρη καί τή δύναμη το Θεο καί σέ α­τόν πέδιδαν καί κενοι τή δόξα, καί πρός τόν Θεό καθοδηγοσαν τούς νθρώπους, κφράζοντας μέ τά ργα τους τήν γάπη καί τήν φοσίωσή τους σέ κενον.

Καί σο, δελφοί μου, ο γιοι προσέφεραν τήν γάπη τους στούς νθρώπους καί πέδιδαν τή δόξα στόν Θεό, τόσο περισσότερη χάρη λάμβαναν καί τόσο μεγαλύτερα θαύματα ξιωνόταν νά πιτε­λον, διότι Θεός τούς δόξαζε προσ­φέ­ροντάς τους φειδς τή δύναμή του καί τή χάρη του, σύμφωνα μέ τήν πό­σχεσή του τι «τούς δοξά­ζοντάς με ντιδοξάσω».

μως ο ορταζόμενοι γιοι ­νάρ­γυροι δέν φωτίζουν μόνο μέ τά θαύματά τους τόν κόσμο, τόν φω­τίζουν καί μέ τό μαρτύριό τους, τό ποο ποτελε καί τή μεγα­λ­ύ­τερη πόδειξη τς γάπης τους πρός τόν Θεό. Θυσίασαν τή ζωή τους, γιατί δέν μποροσαν νά ρ­νηθον ατόν πού πίστευαν καί α­τόν πού γαποσαν, καί λαβαν πό τόν Θεό ς δρο γιά τή θυσία τους ατή νά λάμπουν καί μετά τήν κοίμησή τους, νά λάμπουν μέ τά θαύματα πού πιτελον κόμη καί σήμερα στούς νθρώπους ο ποοι πικαλονται τή χάρη τους καί ζητον τή βοήθειά τους.

«Φωστρες κλάμπουσι δύο, τάς τν θαυμάτων λαμπηδόνας, κρή­νης κ μις φωτοφόρου, τος σθε­νοσιν παρυόμενοι».

Τιμώντας σήμερα καί μες, ­δελφοί μου, τήν ορτή τν γίων ναργύρων, ς χουμε πάντοτε κατά νο τι εναι καί δικό μας χρέ­ος ς πιστν, ς τέκνων τς κκλησίας μας, νά φωτίζουμε τόν κόσμο καί τούς νθρώπους γύρω μας μέ τό φς τν καλν μας ργων, μέ τό φς τς ζως μας πού θά πρέπει νά εναι ναρμονι­σμένη μέ τό θέλημα το Θεο.

ς χουμε πάντοτε κατά νο τι σο περισσότερο φς προσπαθο­με νά προσφέρουμε μέ τή ζωή μας, τόσο περισσότερο φς θά λαμβά­νουμε καί μες στήν ψυχή μας, γιατί δέν εναι δικό μας οτε τό φς πού προσφέρουμε οτε τό φς πού χουμε, λλά εναι τό φς το Θεο, τό ποο μες ντανα­κλο­με μέ τή χάρη του γιά νά φω­τί­ζε­ται κόσμος μας.

Γι ατό καί ς μήν οκειοποιού­με­θα ποτέ τή δόξα ατο το φω­τός, ς μήν νομίζου­με τι ο ν­θρωποι μς πλησιά­ζουν γιατί ­μες εμαστε τό φς, λλά ς πο­νέμουμε πάντοτε τή δόξα καί τήν τιμή στόν Θεό, ποος ποτελε τήν κέ­νωτη πη­γή το φωτός, τήν φωτοφόρο κρή­νη πού φωτίζει καί μς λλά καί λο τόν κόσμο, καί χωρίς τή δική του παρουσία δέν πάρχει φς στή ζωή μας καί κατά συνέπεια δέν πάρχει οτε ζωή. Γιατί Θεός εναι τό φς το κόσμου καί ζωή τν νθρώπων καί διά τν γίων του χαρίζει καί σέ μς τό φς καί τή ζωή πού χουμε νά­γκη. Καί τι­μώ­ντας τούς γίους μας, πως σήμερα τούς γίους ναργύρους, τιμομε καί τόν ν τος γίοις ατο ν­δοξα­ζόμενο Θεό, τιμομε μως καί σους διακονον τούς νθρώπους καί μάλιστα σέ μία δύσκολη στιγμή τς ζως τους, τή στιγμή τς σθενείας. Τούς τιμομε καί προσευχόμεθα γιατούς, γιά νά κτινοβολον καί ατοί τό φς το Χριστο, καί γιατί χι; Καί για νά θαυματουργον, πως ο γιοι νάργυροι καί νά σώζουν τούς νθρώπους μέ τή χάρη το Θεο.

Mέ τήν εκαιρία τς σημερινς ορτς τν γίων ναργύρων, προστατν τν ατρν καί τν δοντιάτρων το νομο μαθίας, τήν ποία τιμομε κάθε χρόνο πέ­ραν τς θείας Λειτουργίας καί μέ μία πίκαιρη μιλία, σήμερα χουμε τή χαρά νά εναι μιλήτρια μότιμη καθηγήτρια τς Νευ­ρο­λογίας, τς ατρικς Σχολς το ριστοτελείου Πανε­πι­στημίου Θεσ­σαλονίκης, καί συνερ­γάτις τς ερς μας Μητρο­πόλεως, κυρία Βασιλική Κώστα, ποία θά μς ναπτύξει τό θέμα «ητρός νήρ πολλν ντά­ξιος λλων», φορ­μώ­μενη πό τόν στίχο τς λιάδος το μήρου πού ναφέρεται στούς δύο υούς το σκληπιο, ο ποοι μετεχαν στήν περίφημη κστρατεία τν χαιν στήν Τροία, καί δείχνει τήν τιμή πού πέδιδαν πάντοτε ο νθρωποι στό λειτούργημα τν ατρν.

Σήμερα μως δέν τιμομε πλς δύο ατρούς, λλά δύο ναρ­γύ­ρους ατρούς, δύο γίους, καί πε­ρι­μένουμε μέ νδιαφέρον νά κούσουμε σα θά μς πε γι α­τούς κ. Κώστα, τήν ποία καί εχαριστομε θερμά γιά τήν πα­ρουσία της καί τήν νταπό­κρι­σή της.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ