OsiouDavidKefaloxwri2018-2.jpg

Την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Κεφαλοχωρίου επί τη εορτή του Οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

«Πάτερ Δαβίδ παμμακάριστε, … τ Θε, σεαυτόν ναθέμενος κο­σμι­κήν προσπάθειαν, θεοφρόνως πέρριψας».

Τιμομε σήμερα μεθέορτα δ στήν νορία σας, πως τό χουμε καθιερώσει πό τν, τή μνήμη νός μεγάλου σκητο καί θαυμα­τουργο γίου, το σίου Δαβίδ το ν Εβοί· νός γίου, πο­ος, ν καί δέν ζησε στά χρόνια τν μεγάλων σκητν καί μονα­χν, φθασε στά μέτρα τς δικς τους γιότητος, πή­λαυσε να­ρί­θμητες πνευματικές καί οράνιες δωρεές πό τόν Θεό καί ξιώθηκε νά γίνει μέ τή ζωή, τόν λόγο του καί τά θαύ­μα­τά του πλανής δη­γός τν ν­θρώπων πρός τόν Θεό.

Πς μως τό πέτυχε ατό σιος Δαβίδ; Μς τό ποκαλύπτει ερός μνο­γρά­φος στό στιχηρό τν Ανων τό ­ποο προέταξα. «Τ Θε σεαυτόν να­θέμενος, κοσμικήν προσπά­θει­αν θεοφρόνως πέρριψας».

Ατός ταν δρόμος πού κο­λού­θησε σιος Δαβίδ γιά νά πι­τύχει τόν στόχο τς ζως του, γιά νά πι­τύχει τήν γιότητα, ποία δέν εναι σκοπός καί στόχος μόνο κά­ποιων νθρώπων, λλά εναι κοινός στόχος λων μας, λων τν πιστν. φιέρωσε, δηλαδή, τόν αυτό του στόν Θεό καί πομακρύνθηκε πό κάθε προσπάθεια καί κάθε γώνα πού πέβλεπε στήν κατάκτηση γηΐ­νων καί κοσμικν στόχων, χο­ντας προσηλωμένο τόν νο του στόν Θεό.

Καί ς μήν θεωρήσει κανείς τι α­τό τό πέτυχε σιος Δαβίδ, πειδή ταν μοναχός καί ζησε μία ζωή φιερωμένη ποκλει­στι­κά στόν Θεό. Διότι οτε σιος Δα­βίδ ζησε λη τή ζωή του στήν συχία καί τή γαλήνη νός μο­να­στηριο οτε φιέρωση στόν Θεό εναι καθκον καί ποχρέωση μόνο τν μοναχν τν κλη­ρι­κν. πρόσκληση το Θεο «υέ μου, δός μοι σήν καρδίαν», δέν πευθύνεται σέ λίγους μόνο ν­θρώπους, γιατί άν πευθυνόταν μόνο σέ ατούς Θεός θά ταν δικος καί θά μεροληπτοσε καί δέν θά διδε σέ λους τούς ν­θρώ­πους τίς διες εκαιρίες. λ­λω­στε καί λόγος του καί ο ντο­λές του δέν φορον μόνο κά­ποι­ους, λλά λους κείνους πού τόν πι­στεύουν καί θέλουν νά βρίσκονται κοντά του.

σιος Δαβίδ ζησε καί μέσα στόν κόσμο καί μαζί μέ τόν κόσμο καί τούς νθρώπους, καθώς πολ­λοί ταν κενοι πού τόν πι­σκε­πτόταν γιά νά κούσουν τίς συμ­βου­­λές του καί νά πάρουν τήν ε­λογία του, που καί άν μόνασε. λλά σιος δέν φησε τήν ψυχή του νά προσκολληθε στόν κόσμο. Δέν φησε τήν ψυχή του νά δε­σμευ­­θε πό τόν κόσμο καί τίς πι­διώξεις του, γιατί γνώριζε τόν λό­γο το Κυρίου τι «νός στί χρεί­α», καί ατό τό να εναι σω­τη­ρία τς νθρωπίνης ψυχς, ­ποία πιτυγχάνεται μέ τή χάρη το Θεο, ταν νθρωπος δέν ε­ναι στραμμένος ποκλειστικά στά γκόσμια πράγματα, ταν ν­θρω­­πος δέν εναι ποκλειστικά φοσιω­μέ­νος στίς κοσμικές πι­διώ­ξεις του.

Καί ατό εναι κάτι πού σχύει γιά λους μας. Θεός γνωρίζει τι χουμε καί νθρώπινες νά­γκες καί νθρώπινες φιλοδοξίες καί δέν τίς παγορεύει λλά οτε καί τίς κα­­ταδικάζει. Ζητ μως πό μς πού τόν πιστεύουμε καί τόν γα­πομε νά μήν γίνονται ατές ο πιδιώξεις μας, ατές ο προ­σπά­θειές μας γιά νά ποκτή­σουμε τά λικά γαθά πού θά μς χα­ρί­σουν μία νετη ζωή, γιά νά κερ­δί­σουμε τήν κτίμηση τν συναν­θρώ­πων μας καί νά δια­κρι­θομε πο­κτώ­ντας τιμές καί δόξες κο­σμι­κές, πρώ­τη προτεραιότητα στή ζωή μας. Νά μήν γίνονται βα­ρίδια λα ατά πού θά μς κρατον στή γ, πού θά σκοτίζουν τόν νο μας, πού θά πασχολον τή σκέψη μας, πού θά γεμίζουν τήν ψυχή μας, στε νά μήν πάρχει χρος γιά τόν Θεό, νά μήν πάρχει χρος γιά τήν γά­πη του, νά μήν πάρχει χρό­­νος νά φιερώνουμε στόν Θεό καί νά πολαμβάνουμε τή χαρά τς πα­ρου­σίας του στήν ψυχή μας.

Καί ταν Θεός εναι παρών στή ζωή μας καί ταν σκέψη μας εναι στραμμένη πρός τήν γάπη του, τότε εκολότερα θά μπορο­με νά βαδίσουμε καί μες τόν δρόμο τν ντολν του, χωρίς νά πη­ρε­α­ζόμεθα οτε πό τίς σει­ρ­νες ο­τε πό τούς πειρασμούς το κό­σμου.

ς μιμηθομε, λοιπόν, καί μες τό παράδειγμα το σίου καί θεο­φό­ρου πατρός μν Δαβίδ το ν Εβοί καί ς μήν πιτρέπουμε στίς κοσμικές φροντίδες καί μέρι­μνες καί στίς νθρώπινες πιδιώ­ξεις μας νά μς πομακρύνουν πό τόν Θεό, λλά ς γωνιζό­με­θα νά χουμε πάντοτε τόν νο μας καί τήν καρδιά μας προσκολλη­μέ­νη σέ ατόν, στε νά χουμε τή χά­ρη του καί νά προοδεύουμε πνευ­­ματικά γιά νά ξιωθομε, διά πρεσβειν το σίου Δαβίδ, τς α­ωνίου ζως καί σωτηρίας. Ατς τς ζως πού καί κενος πολαμβάνει, καί λοι ο γιοι καί γιος Δημήτριος, ο ποοι μς δίδουν πρότυπα προκειμένου νά βαδίσουμε καί μες, προκειμένου νά νωθομε μέ τόν Θεό, προκειμένου νά προσπαθήσουμε νά μήν κυριευθομε πό λες ατές τίς φιλοδοξίες καί τίς πιδιώξεις γιά τά λικά γαθά, λλά νά χουμε πάντα κατά νον τι «νός στί χρεία», καί ατό τό να εναι ψυχή μας.

Τί λέγει Κύριος; άν τόν κόσμο λο τόν κερδίσουμε καί ζημιωθομε τήν ψυχή μας, δέν κάναμε τίποτε, δέν κερδίσαμε τίποτε. Διότι λα ατά τά ποα θά κερδίσουμε σέ ατή τή ζωή, θά μείνουν δ. Ποιός τά πρε μαζί του; Ποιός φυγε πό ατή τή ζωή καί πρε ετε τή δόξα ετε τά πλούτη ετε κόμη καί τήν μορφιά; λα μένουν πίσω. να μς συνοδεύει: καθαρή ζωή μας, τήρηση τν ντολν καί γάπη μας γιά τόν Θεό. Γιατί; Γιατί, δελφοί μου, τόν Θεό τόν γαπομε χι δ μόνο. Θά συνεχίσουμε καί στήν λλη ζωή νά ζομε αώνια, κε πού δέν πάρχει οτε πόνος, οτε θλίψη, οτε στεναγμός, λλά ζωή αώνιος, τελεύτητος. Εναι μως ραο γιά λίγα πράγματα πρόσκαιρα, γιατί κανείς μας δέν ξέρει πόσα χρόνια θά ζήσουμε, γι ατά τά ποα κουραζόμεθα νά ποκτήσουμε καί νά φήσουμε στά παιδιά μας, καί καλά κάνουμε, νά τήν στερηθομε; λα ατά νά μήν μς κρατήσουν κάτω σάν βαρίδια, πως επα καί προηγουμένως, λλά νά μς φήσουν νά νέλθουμε πνευματικά καί νά ζήσουμε μαζί μέ τόν Θεό καί σέ ατή τή ζωή λλά καί στήν λλη. μήν.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

OsiouDavidKefaloxwri2018.jpg